Hersenspinsels
Afgelopen jaar ging er terecht veel aandacht uit naar het succesvolle Voor ik ga slapen van SJ Watson, een spannende roman met een bijzonder interessant uitgangspunt, maar minstens zo indrukwekkend vond ik Hersenspinsels van Alice Laplante. Hersenspinsels gaat over de 64-jarige Jennifer White die aan de ziekte van Alzheimer lijdt. Op een dag wordt Jennifers beste vriendin en buurvrouw Amanda vermoord aangetroffen in haar woning, en Jennifer kan, of wil, zich niet herinneren of zij deze moord heeft gepleegd.
Aangezien de lezer de wereld door de ogen van Jennifer bekijkt, weet je nooit precies wat waar is en wat niet, of iets kort of lang geleden gebeurd is, en of Amanda nu echt wel zo’n goede vriendin was als iedereen dacht. Jennifer houdt een notitieboek bij waar zij en de mensen om haar heen gebeurtenissen opschrijven om op die manier grip op de wereld te houden en haar eigen identiteit te bewaren. De puzzelstukjes rond de dood van Amanda vallen echter maar niet op hun plek.
Meer nog dan de vraag of Jennifer nu wel of niet Amanda heeft vermoord, draait dit boek om de vraag wat voor leven je nog hebt wanneer je telkens opnieuw moet horen dat je man niet meer leeft, je je kinderen niet meer herkent, niet meer weet waar je bent en waarom. Hoe kan een intelligente vrouw die altijd gewerkt heeft zich neerleggen bij het feit dat haar hoofd haar nu zo in de steek laat. Alice LaPlante weet de uitzichtloosheid, de woede en de radeloosheid van Jennifer zo goed te beschrijven dat dit boek me ongelooflijk raakte. Je blijft nog lang achter met de vraag wat voor leven er nog rest zonder geliefden, zonder herinneringen en zonder woorden.
Al lang niet meer een boek zo snel uitgelezen als De tijgervrouw van Galina van Téa Obreht. Wat een talent en wat een fantasie. En dan was Téa pas 26 toen ze dit boek schreef, ongelooflijk. Een terechte winnaar van de Orange Prize 2011. Het verhaal speelt zich af in het voormalig Joegoslavië, zowel in heden als in verleden, en het begint als de jonge vrouw Natalia naar een afgelegen dorp reist om in een weeshuis kinderen in te enten. Onderweg hoort ze dat haar grootvader is overleden in een onbekend dorp, niemand weet wat hij daar te zoeken had. Herinneringen aan de verhalen van haar grootvader komen naar boven en vormen een groot deel van dit boek, het meest kleurrijke en meeslepende deel in feite.
