De tijgervrouw van Galina
Al lang niet meer een boek zo snel uitgelezen als De tijgervrouw van Galina van Téa Obreht. Wat een talent en wat een fantasie. En dan was Téa pas 26 toen ze dit boek schreef, ongelooflijk. Een terechte winnaar van de Orange Prize 2011. Het verhaal speelt zich af in het voormalig Joegoslavië, zowel in heden als in verleden, en het begint als de jonge vrouw Natalia naar een afgelegen dorp reist om in een weeshuis kinderen in te enten. Onderweg hoort ze dat haar grootvader is overleden in een onbekend dorp, niemand weet wat hij daar te zoeken had. Herinneringen aan de verhalen van haar grootvader komen naar boven en vormen een groot deel van dit boek, het meest kleurrijke en meeslepende deel in feite.
De kunst van het veldspel
Afgelopen tijd zoveel gehoord over De kunst van het veldspel van Chad Harbach en hoe geweldig het boek wel niet moest zijn, dat het een voor de hand liggende keuze was voor onze leesclub. Op een college in de Verenigde Staten is de jonge honkballer Henry Skrimshander voorbestemd om een grote ster te worden, hij werd gespot op zijn highschool en kreeg een beurs om op Westish College te gaan studeren, en vooral te honkballen. Zijn carrière gaat aanvankelijk alleen maar bergopwaarts, tot het moment dat hij tijdens een wedstrijd één foute bal gooit, en wel tegen het hoofd van zijn homoseksuele kamergenoot Owen Dunne.
De smaak van droef en zoet
Wanneer Rose op de avond voor haar negende verjaardag een hapje neemt van de citroentaart die haar moeder voor haar gebakken heeft, proeft ze niet de heerlijk smaak van taart, maar de bittere emoties van haar moeder. Vanaf dat moment proeft ze in het voedsel dat ze eet de gevoelens en geheimen van degene die het bereidt heeft. Eten is niet langer een bron van plezier, want sommige dingen wil je gewoon niet weten, en al helemaal niet de geheimen van je moeder.
Tips voor leesclubs
De afgelopen tijd heb ik een aantal boeken gelezen die ideaal zijn om in je leesclub te bespreken omdat ze zoveel gespreksstof opleveren. Ten eerste Bezoek van de knokploeg van Jennifer Egan, onze leesclub was hier unaniem erg enthousiast over, en we hebben nog nooit zo lang over een boek gepraat. Door het rijke scala aan personages en verhaallijnen en het prachtige mozaïek dat Egan hieromheen weeft, is dit het een boek waar je in kunt blijven bladeren en teruglezen omdat een ander het accent weer net anders legt dan jij. Geweldig is ook het hoofdstuk 12 dat is opgebouwd als een powerpointpresentatie, een heel andere manier van lezen en kijken. De kracht van Egan zit in haar prachtige manier van schrijven, waardoor ze de lezer ieder verhaal in weet te trekken en een brug weet te slaan tussen de personages onderling.
Hersenspinsels
Afgelopen jaar ging er terecht veel aandacht uit naar het succesvolle Voor ik ga slapen van SJ Watson, een spannende roman met een bijzonder interessant uitgangspunt, maar minstens zo indrukwekkend vond ik Hersenspinsels van Alice Laplante. Hersenspinsels gaat over de 64-jarige Jennifer White die aan de ziekte van Alzheimer lijdt. Op een dag wordt Jennifers beste vriendin en buurvrouw Amanda vermoord aangetroffen in haar woning, en Jennifer kan, of wil, zich niet herinneren of zij deze moord heeft gepleegd.
